Batterij in het bos

Het verhaal begint hier vlak over de grens in Duitsland, bij klooster Frenswegen, tussen het dorpje Lage en de stad Nordhorn. Daar in het bos en in de omgeving van het klooster zijn tussen 1979 en 1988 tweeëntwintig beelden geplaatst die gemaakt zijn door verschillende kunstenaars.

Eén van die kunstenaars is de Duitse beeldhouwer Ulrich Rückriem (spreek uit: Oelrich Ruukriem). Van hem staan er twee stèles in het bos bij het klooster Frenswegen. Stèle betekent: grote zuil, pilaar of gedenksteen. Soms wordt een stèle neergezet als herinnering aan een bepaalde tijd die voorbij is en soms om een plek aan te duiden die heel bijzonder is. De kunstwerken van Rückriem lijken wel magisch. De beelden betoveren de bomen in het bos bij het klooster. Er wordt wel gezegd dat dit werk de energie heeft van een batterij of van een accu waaraan het bos zich op kan laden.

De beelden die bij klooster Frenswegen staan zijn gemaakt van Bentheimer zandsteen. Deze steen wordt ook wel Bentheimer goud genoemd door de wit-gele kleur die de steen heeft. De Bentheimer zandstenen veranderen na verloop van tijd van kleur en worden dan donkerder en grijzer. De stenen komen uit een steengroeve. Een steengroeve is een groeve waar stukken steen uit de aarde zijn weggehakt. Met de stenen worden kerken, huizen, bruggen en kastelen gebouwd, straten aangelegd en er worden ook kunstwerken van gemaakt. Het is ook de steensoort waarvan de toren van de Sint-Pancratiusbasiliek in Tubbergen is gebouwd. Niet iedere steengroeve heeft dezelfde stenen. Elke groeve is anders. Soms zijn de stenen zachter, of hebben ze een andere kleur of meerdere kleuren door elkaar. Soms zie je zelfs de verschillende lagen van de aarde in de stenen. Net als bij een gewone steen die je in de natuur kan vinden. Deze zijn ook allemaal verschillend. Als je een steen goed bekijkt zit deze vol met allerlei kleuren en vormen.